இந்திய ஆட்சியியல் (Indian Polity) — அதிமுக்கிய முழுமைப் பெட்டகம்

1946 பிரிட்டிஷ் அமைச்சரவைத் தூதுக்குழுவின் (கேபினட் மிஷன்: பெத்திக் லாரன்ஸ், சர் ஸ்டாஃபோர்ட் கிரிப்ஸ், ஏ.வி. அலெக்சாண்டர்) திட்டத்தின் கீழ் அரசியல் நிர்ணய சபை உருவாக்கப்பட்டது. இதன் முதல் கூட்டம் 1946 டிசம்பர் 9 அன்று கூடியது; மூத்த உறுப்பினர் டாக்டர் சச்சிதானந்த சின்கா தற்காலிகத் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் டாக்டர் ராஜேந்திர பிரசாத் நிரந்தரத் தலைவராகவும், எச்.சி. முகர்ஜி மற்றும் வி.டி. கிருஷ்ணமாச்சாரி ஆகியோர் துணைத் தலைவர்களாகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

அரசியலமைப்பு வரைவுக் குழுவின் தலைவராக டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் செயல்பட்டார். எனவே இவர் "இந்திய அரசியலமைப்பின் தந்தை" மற்றும் "நவீன மனு" என அழைக்கப்படுகிறார். அரசியலமைப்பை உருவாக்க 2 ஆண்டுகள், 11 மாதங்கள், 18 நாட்கள் ஆயின. 1949 நவம்பர் 26 அன்று அரசியலமைப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது (இந்நாள் தேசிய சட்ட தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது); 1950 ஜனவரி 26 அன்று நடைமுறைக்கு வந்து இந்தியா குடியரசு நாடானது.

1946 டிசம்பர் 13 அன்று ஜவஹர்லால் நேருவால் நிர்ணய சபையில் முன்மொழியப்பட்ட "குறிக்கோள் தீர்மானம்" (Objective Resolution - 1947 ஜனவரி 22-ல் ஏற்கப்பட்டது) முகப்புரையின் அடிப்படையாகும். முகப்புரை என்பது அரசியலமைப்பின் திறவுகோல் (Key to Constitution). 1976-ல் மேற்கொள்ளப்பட்ட 42-வது சட்டத்திருத்தத்தின் மூலம் "சமதர்ம" (Socialist), "மதச்சார்பற்ற" (Secular), "ஒருமைப்பாடு" (Integrity) ஆகிய 3 புதிய சொற்கள் சேர்க்கப்பட்டன. முகப்புரை இதுவரை ஒரு முறை மட்டுமே திருத்தப்பட்டுள்ளது.

இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தை தனது கைப்பட இத்தாலிய பாணியில் (Italic Style) எழுதியவர் பிரேம் பிகாரி நரேன் ரைசாதா (Prem Behari Narain Raizada) ஆவார். சாந்திநிகேதன் கலைஞர்களால் நந்தலால் போஸ் தலைமையில் அலங்கரிக்கப்பட்டது. 1950-ல் நடைமுறைக்கு வந்த போது 22 பாகங்கள், 8 அட்டவணைகள் மற்றும் 395 சரத்துகள் இருந்தன. தற்போது (2026) 25 பாகங்கள், 12 அட்டவணைகள் மற்றும் 448+ சரத்துகள் உள்ளன.

சரத்து 14: சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் & சட்டத்தின் மூலம் அனைவருக்கும் சம பாதுகாப்பு. சரத்து 15: மதம், இனம், சாதி, பாலினம் அல்லது பிறப்பிடம் காரணமாக பாகுபாடு காட்ட தடை. சரத்து 16: பொது வேலைவாய்ப்புகளில் அனைவருக்கும் சம வாய்ப்பு. சரத்து 17: தீண்டாமை ஒழிப்பு மற்றும் நடைமுறைப்படுத்துதல் தடை. சரத்து 18: இராணுவ மற்றும் கல்வி சார்ந்த பட்டங்களைத் தவிர பிற பட்டங்களை ஒழித்தல்.

சரத்து 19: 6 அடிப்படை சுதந்திரங்கள் (பேச்சுரிமை, ஆயுதமின்றி கூடும் உரிமை, சங்கம் அமைக்கும் உரிமை, எங்கும் சென்று வரும் உரிமை, இந்தியாவில் எங்கும் குடியமரும் உரிமை, தொழில் செய்யும் உரிமை). சரத்து 20: குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட நபர்களுக்கான பாதுகாப்பு. சரத்து 21: வாழ்வுரிமை மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரம். சரத்து 21A: தொடக்கக் கல்வி உரிமை (6 முதல் 14 வயதுக் குழந்தைகளுக்கு இலவச கட்டாயக் கல்வி - 86-வது திருத்தம் 2002). சரத்து 22: கைது மற்றும் காவலில் வைப்பதற்கு எதிரான பாதுகாப்பு.

சரத்து 23: கட்டாய வேலை, கொத்தடிமை முறை மற்றும் மனித கடத்தலைத் தடை செய்கிறது. சரத்து 24: ஆபத்தான தொழிற்சாலைகள், சுரங்கங்களில் 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைத் தொழிலாளர்களைப் பணியமர்த்துவதைத் தடை செய்கிறது. சரத்து 25: எந்த ஒரு மதத்தையும் ஏற்கவும், பின்பற்றவும், பரப்பவும் உரிமை. சரத்து 26: மத விவகாரங்களை நிர்வகிக்கும் உரிமை. சரத்து 27: மதத்தை வளர்ப்பதற்காக வரி செலுத்துவதற்கு எதிரான சுதந்திரம். சரத்து 28: அரசு கல்வி நிறுவனங்களில் மத போதனைகளுக்கு தடை.

சரத்து 29: சிறுபான்மையினரின் எழுத்து, மொழி மற்றும் கலாச்சார பாதுகாப்பு. சரத்து 30: சிறுபான்மையினர் கல்வி நிறுவனங்களை நிறுவி நிர்வகிக்கும் உரிமை. சொத்துரிமை: தொடக்கத்தில் சரத்து 31-ல் அடிப்படை உரிமையாக இருந்தது; 1978-ல் 44-வது சட்டத்திருத்தத்தின் மூலம் அடிப்படை உரிமைகள் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்பட்டு, பகுதி 12-ல் சரத்து 300A-ன் கீழ் சாதாரண சட்ட உரிமையாக்கப்பட்டது.

அடிப்படை உரிமைகள் மீறப்படும் போது குடிமக்கள் உச்ச நீதிமன்றத்தை (சரத்து 32) மற்றும் உயர் நீதிமன்றங்களை (சரத்து 226) அணுகலாம். டாக்டர் அம்பேத்கர் சரத்து 32-ஐ "அரசியலமைப்பின் இதயம் மற்றும் ஆன்மா" (Heart and Soul of the Constitution) என அழைத்தார். 5 பேராணைகள்: 1. ஆட்கொணர்வு பேராணை (Habeas Corpus - சட்டவிரோதமாக சிறைபிடிக்கப்பட்டவரை மீட்டல்), 2. கட்டளையுறுத்தும் பேராணை (Mandamus - பொதுக் கடமையைச் செய்ய அதிகாரிகளுக்கு ஆணையிடல்), 3. தடையுறுத்தும் பேராணை (Prohibition - கீழ் நீதிமன்றம் வரம்பை மீறி செயல்படுவதைத் தடுத்தல்), 4. ஆவணக் கேட்பு பேராணை (Certiorari - வழக்கை மேல் நீதிமன்றத்திற்கு மாற்ற உத்தரவிடல்), 5. தகுதிமுறை வினவும் பேராணை (Quo-Warranto - சட்டவிரோதமாக அரசு பதவியை ஆக்கிரமிப்பதைத் தடுத்தல்).

அயர்லாந்து அரசியலமைப்பிலிருந்து பெறப்பட்டது. டாக்டர் அம்பேத்கர் இதனை "புதுமையான சிறப்பம்சம்" என வர்ணித்தார். இவை நீதிமன்றங்களால் கட்டாயப்படுத்திச் செயல்படுத்த முடியாதவை (Non-justiciable). முக்கிய சரத்துகள்: சரத்து 39(d) - சம வேலைக்கு சம ஊதியம்; சரத்து 40 - கிராம பஞ்சாயத்துகளை அமைத்தல் (காந்திய கொள்கை); சரத்து 44 - நாடு முழுவதும் பொது சிவில் சட்டம் (Uniform Civil Code); சரத்து 45 - 6 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கு ஆரம்பக் குழந்தை பராமரிப்பு & கல்வி; சரத்து 48A - சுற்றுச்சூழல், காடுகள், வனவிலங்குகள் பாதுகாப்பு; சரத்து 50 - நிர்வாகத்திலிருந்து நீதித்துறையைப் பிரித்தல்; சரத்து 51 - சர்வதேச அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பை மேம்படுத்துதல்.

முன்னாள் சோவியத் யூனியன் (USSR) அரசியலமைப்பிலிருந்து பெறப்பட்டது. 1976-ல் அமைக்கப்பட்ட சர்தார் சுவரண் சிங் குழுவின் (Swaran Singh Committee) பரிந்துரையின்படி 42-வது சட்டத்திருத்தம் 1976 மூலம் பகுதி 4A மற்றும் சரத்து 51A சேர்க்கப்பட்டு 10 அடிப்படைக் கடமைகள் இணைக்கப்பட்டன. பின்னர் 2002-ல் மேற்கொள்ளப்பட்ட 86-வது சட்டத்திருத்தத்தின் மூலம் 11-வது கடமை சேர்க்கப்பட்டது (6 முதல் 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு கல்வி கற்பதற்கான வாய்ப்புகளைப் பெற்றோர் வழங்க வேண்டும்).

இந்தியாவின் முதல் குடிமகன் மற்றும் முப்படைகளின் தலைமைத் தளபதி. தகுதிகள்: இந்தியக் குடிமகனாக இருக்க வேண்டும், 35 வயது பூர்த்தியடைந்திருக்க வேண்டும், மக்களவை உறுப்பினர் ஆவதற்கான தகுதிகள் வேண்டும். தேர்தல் முறை: ஒற்றை மாற்று வாக்கு விகிதாச்சார பிரதிநிதித்துவ முறைப்படி வாக்காளர் குழுமத்தால் (Electoral College: நாடாளுமன்ற இரு அவைகளின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் + மாநில சட்டமன்றங்களின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள்) தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார். நியமன உறுப்பினர்கள் வாக்களிக்க முடியாது.

சரத்து 72-ன் கீழ் குடியரசுத் தலைவருக்கு மரண தண்டனை, இராணுவ நீதிமன்ற தண்டனைகள் உள்ளிட்ட குற்றவாளிகளின் தண்டனையைக் குறைக்கவும், தற்காலிகமாக நிறுத்தவும் அல்லது முழுமையாக மன்னிக்கவும் அதிகாரம் உண்டு. மசோதாக்களுக்கு ஒப்புதல் அளிப்பதில் 3 வகை வீட்டோ அதிகாரங்கள் உள்ளன: 1. முழுமையான வீட்டோ (Absolute), 2. தற்காலிக நிறுத்திவைப்பு வீட்டோ (Suspensive), 3. பாக்கெட் வீட்டோ (Pocket Veto - 1986-ல் தபால் அலுவலக திருத்த மசோதாவில் கியானி ஜெயில் சிங் பயன்படுத்தினார்). நாடாளுமன்றம் கூடாத போது அவசரச் சட்டம் பிறப்பிக்கும் அதிகாரம் சரத்து 123-ல் உள்ளது.

1. சரத்து 352 (தேசிய அவசரநிலை): போர், வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்பு அல்லது ஆயுதமேந்திய கிளர்ச்சி காரணமாக அறிவிக்கப்படுகிறது (1962, 1971, 1975-ல் அமலானது). 2. சரத்து 356 (மாநில அவசரநிலை / குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி): மாநில அரசியலமைப்பு இயந்திரம் முடங்கும் போது ஆளுநரின் பரிந்துரையின் பேரில் பிறப்பிக்கப்படுகிறது (முதலில் 1951-ல் பஞ்சாபில் அமலானது). 3. சரத்து 360 (நிதி அவசரநிலை): இந்தியாவின் நிதி நிலைமை அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகும் போது பிறப்பிக்கப்படுகிறது (இந்தியாவில் இது வரை ஒரு முறை கூட விதிக்கப்படவில்லை).

குடியரசுத் தலைவர் பெயரளவு நிர்வாகத் தலைவர் (De Jure), பிரதமர் உண்மையான நிர்வாகத் தலைவர் (De Facto). குடியரசுத் தலைவருக்கு உதவ பிரதமரைத் தலைவராகக் கொண்ட அமைச்சரவை உண்டு (சரத்து 74). பிரதமர் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகிறார் (சரத்து 75). அமைச்சரவை மக்களவைக்குக் கூட்டாகப் பொறுப்பானது (Collective Responsibility). 2003-ல் 91-வது சட்டத்திருத்தத்தின்படி, பிரதமரையும் சேர்த்து அமைச்சர்களின் எண்ணிக்கை மக்களவை மொத்த உறுப்பினர்களில் 15% மிகாமல் இருக்க வேண்டும்.

நிரந்தர அவை; இதனை எப்போதும் கலைக்க முடியாது. மொத்த உறுப்பினர்கள் அதிகபட்சம் 250 பேர் (238 பேர் மாநிலங்கள் & யூனியன் பிரதேசங்களிலிருந்து மறைமுகமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர்; 12 பேரை கலை, இலக்கியம், அறிவியல், சமூக சேவை ஆகியவற்றில் சிறந்து விளங்குபவர்களாக குடியரசுத் தலைவர் நியமிக்கிறார்). உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் 6 ஆண்டுகள்; மூன்றில் ஒரு பங்கு உறுப்பினர்கள் (1/3) இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை ஓய்வு பெறுகின்றனர். குறைந்தபட்ச வயது 30 ஆண்டுகள்.

மக்களின் நேரடிப் பிரதிநிதித்துவ அவை. அதிகபட்ச உறுப்பினர்கள் 550 பேர். பதவிக்காலம் 5 ஆண்டுகள் (முன்கூட்டியே கலைக்கப்படலாம்). குறைந்தபட்ச வயது 25 ஆண்டுகள். அவையைத் தலைமை தாங்கி நடத்துபவர் மக்களவைத் தலைவர் (சபாநாயகர் - Speaker, சரத்து 93); இவர் மக்களவை உறுப்பினர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்.

பண மசோதாவை மக்களவையில் மட்டுமே முதலில் அறிமுகப்படுத்த முடியும் (குடியரசுத் தலைவரின் முன் அனுமதியுடன்). ஒரு மசோதா பண மசோதாவா இல்லையா என்று தீர்மானிக்கும் இறுதி அதிகாரம் மக்களவை சபாநாயகருக்கு மட்டுமே உண்டு. மாநிலங்களவை பண மசோதாவை நிராகரிக்கவோ திருத்தவோ முடியாது; 14 நாட்களுக்குள் பரிந்துரைகளுடன் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும்; தவறினால் தானாகவே நிறைவேறியதாகக் கருதப்படும். சாதாரண மசோதாவில் முரண்பாடு ஏற்பட்டால் குடியரசுத் தலைவர் இரு அவைகளின் கூட்டுக் கூட்டத்தைக் கூட்டுவார் (சரத்து 108); கூட்டுக் கூட்டத்திற்கு மக்களவை சபாநாயகர் தலைமை தாங்குவார்.

மாநிலத்தின் நிர்வாகத் தலைவர். குடியரசுத் தலைவரால் 5 ஆண்டுகளுக்கு நியமிக்கப்படுகிறார் (குடியரசுத் தலைவர் விரும்பும் வரை பதவியில் நீடிப்பார்). தகுதிகள்: இந்தியக் குடிமகனாக இருக்க வேண்டும், 35 வயது பூர்த்தியடைந்திருக்க வேண்டும், தான் நியமிக்கப்படும் மாநிலத்தில் வசிக்காத வெளி மாநிலத்தவராக இருப்பது வழக்கம். மாநிலப் பல்கலைக்கழகங்களின் வேந்தராகச் செயல்படுகிறார். சட்டமன்றம் கூடாத போது அவசரச் சட்டம் பிறப்பிக்கும் அதிகாரம் சரத்து 213-ன் கீழ் ஆளுநருக்கு உண்டு (6 வாரங்களுக்குள் சட்டமன்றத்தால் ஏற்கப்பட வேண்டும்).

மாநிலத்தின் உண்மையான நிர்வாகத் தலைவர். ஆளுநரால் நியமிக்கப்படுகிறார் (சட்டமன்றத்தில் பெரும்பான்மை பெற்ற கட்சியின் தலைவர்). அமைச்சரவை மாநில சட்டமன்றத்திற்கு (சட்டப் பேரவை) கூட்டாகப் பொறுப்பானது. முதலமைச்சரின் ராஜினாமா என்பது ஒட்டுமொத்த அமைச்சரவையின் ராஜினாமாவாகும்.

சட்டமன்றம் இரண்டு அவைகளைக் கொண்டிருக்கலாம்: 1. சட்டப் பேரவை (கீழவை - உறுப்பினர்கள் வயது 25, 5 ஆண்டுகள்), 2. சட்ட மேலவை (மேலவை - உறுப்பினர்கள் வயது 30, 6 ஆண்டுகள்). சரத்து 169-ன் படி சட்ட மேலவையை உருவாக்கவும் ஒழிக்கவும் நாடாளுமன்றத்திற்கு அதிகாரம் உண்டு. தமிழ்நாட்டில் முதலமைச்சர் எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் (எம்.ஜி.ஆர்) ஆட்சிக் காலத்தில் 1986-ல் இயற்றப்பட்ட சட்டத்தின்படி 1986 நவம்பர் 1 அன்று தமிழ்நாடு சட்ட மேலவை அதிகாரப்பூர்வமாக ஒழிக்கப்பட்டது.

1950 ஜனவரி 28 அன்று புதுதில்லியில் தொடங்கப்பட்டது (1935 இந்திய அரசுச் சட்டத்தின் கீழ் அமைக்கப்பட்ட கூட்டாட்சி நீதிமன்றத்தின் தொடர்ச்சி). உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி மற்றும் பிற நீதிபதிகள் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர் (கொலீஜியம் பரிந்துரை). ஓய்வு பெறும் வயது 65 ஆண்டுகள். உச்ச நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி உட்பட மொத்த நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கை 34 (1 + 33).

1. அசல் வரம்பு (Original Jurisdiction - சரத்து 131): மத்திய அரசுக்கும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மாநிலங்களுக்கும் இடையேயான தகராறுகள். 2. மேல்முறையீட்டு வரம்பு (Appellate Jurisdiction - சரத்து 132-136): உயர் நீதிமன்ற தீர்ப்புகளுக்கு எதிரான உரிமையியல், குற்றவியல் மேல்முறையீடுகள். 3. ஆலோசனை வரம்பு (Advisory Jurisdiction - சரத்து 143): பொது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சட்ட விவகாரங்களில் குடியரசுத் தலைவர் கேட்கும் ஆலோசனையை வழங்குதல். 4. நீதிப் புனராய்வு (Judicial Review): நாடாளுமன்றம் அல்லது சட்டமன்றங்கள் இயற்றும் சட்டங்கள் அரசியலமைப்பிற்கு முரணாக இருந்தால் அவற்றை "செல்லாது" என அறிவிக்கும் அதியுயர் அதிகாரம்.

1862-ல் கல்கத்தா, பம்பாய், சென்னை ஆகிய 3 இடங்களில் முதன்முதலில் உயர் நீதிமன்றங்கள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. தற்போது இந்தியாவில் மொத்தம் 25 உயர் நீதிமன்றங்கள் உள்ளன (25-வது உயர் நீதிமன்றம் ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் அமராவதியில் 2019-ல் தொடங்கப்பட்டது). உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் ஓய்வு பெறும் வயது 62 ஆண்டுகள்.

1. பல்வந்த்ராய் மேத்தா குழு (1957) - 3 அடுக்கு பஞ்சாயத்து முறை பரிந்துரை (கிராம பஞ்சாயத்து, ஊராட்சி ஒன்றியம்/சமிதி, மாவட்ட ஊராட்சி/ஜில்லா பரிஷத்). இதன் அடிப்படையில் இந்தியாவின் முதல் பஞ்சாயத்து ராஜ் 1959 அக்டோபர் 2 அன்று ராஜஸ்தானின் நாகவுர் மாவட்டத்தில் பிரதமர் நேருவால் தொடங்கி வைக்கப்பட்டது. 2. அசோக் மேத்தா குழு (1977) - 2 அடுக்கு முறை பரிந்துரை (மண்டல் பஞ்சாயத்து & ஜில்லா பரிஷத்). 3. ஜி.வி.கே. ராவ் குழு (1985) - "வேரற்ற புற்கள்" (Grass without roots) என வர்ணித்தது. 4. எல்.எம். சிங்வி குழு (1986) - பஞ்சாயத்துகளுக்கு அரசியலமைப்பு அங்கீகாரம் வழங்கப் பரிந்துரைத்தது.

73-வது சட்டத்திருத்தம் 1992: கிராமப்புற உள்ளாட்சிக்கு அரசியலமைப்பு அங்கீகாரம் வழங்கியது; புதிய பகுதி 9 மற்றும் 11-வது அட்டவணை (29 அதிகாரப் பணிகள்) சேர்க்கப்பட்டது (சரத்து 243 முதல் 243O வரை). 1993 ஏப்ரல் 24 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது; எனவே ஏப்ரல் 24 "தேசிய பஞ்சாயத்து ராஜ் தினம்" எனக் கொண்டாடப்படுகிறது. 74-வது சட்டத்திருத்தம் 1992: நகர்ப்புற உள்ளாட்சிக்கு (நகர்ப்பாலிகா) அரசியலமைப்பு அங்கீகாரம் அளித்தது; புதிய பகுதி 9A மற்றும் 12-வது அட்டவணை (18 அதிகாரப் பணிகள்) சேர்க்கப்பட்டது (சரத்து 243P முதல் 243ZG வரை).

கிராம சபை என்பது கிராம பஞ்சாயத்தின் நிரந்தர அமைப்பாகும்; கிராம வாக்காளர் பட்டியலில் உள்ள அனைவரும் உறுப்பினர்கள். தமிழ்நாட்டில் கிராம சபை ஆண்டுக்கு 6 முறை கூட்டப்படுகிறது: 1. ஜனவரி 26 (குடியரசு தினம்), 2. மே 1 (உழைப்பாளர் தினம்), 3. ஆகஸ்ட் 15 (சுதந்திர தினம்), 4. அக்டோபர் 2 (காந்தி ஜெயந்தி), 5. மார்ச் 22 (உலக தண்ணீர் தினம் - புதியது), 6. நவம்பர் 1 (உள்ளாட்சி தினம் - புதியது). தமிழ்நாடு உள்ளாட்சி அமைப்புகளில் பெண்களுக்கு 50% இடஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டுள்ளது (2016 சட்டத்திருத்தம்).

1. ஒன்றியப் பட்டியல் (Union List): பாதுகாப்பு, வெளியுறவு, ரயில்வே, வங்கி, அணுசக்தி, தபால் தந்தி உள்ளிட்ட தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த துறைகள் (தொடக்கத்தில் 97, தற்போது 100 துறைகள்). 2. மாநிலப் பட்டியல் (State List): பொது அமைதி, காவல் துறை, சிறைச்சாலை, விவசாயம், பொது சுகாதாரம், உள்ளாட்சி (தொடக்கத்தில் 66, தற்போது 61 துறைகள்). 3. பொதுப் பட்டியல் (Concurrent List): கல்வி, காடுகள், திருமணம், விவாகரத்து, சிவில் சட்டம் (தொடக்கத்தில் 47, தற்போது 52 துறைகள்). 1976-ல் 42-வது சட்டத்திருத்தத்தின் மூலம் கல்வி, காடுகள், எடைகள் மற்றும் அளவுகள், வனவிலங்கு பாதுகாப்பு, நீதிமன்ற நிர்வாகம் ஆகிய 5 துறைகள் மாநிலப் பட்டியலிலிருந்து பொதுப் பட்டியலுக்கு மாற்றப்பட்டன.

1. டாக்டர் பி.வி. ராஜமன்னார் குழு (1969): மத்திய-மாநில உறவுகளை ஆராய தமிழக அரசால் அமைக்கப்பட்ட மூவர் குழு. சரத்து 356-ஐ நீக்க வேண்டும், மாநிலங்களுக்கு இடையேயான கவுன்சிலை அமைக்க வேண்டும், ஐ.ஏ.எஸ்/ஐ.பி.எஸ் அகில இந்திய பணிகளை ஒழிக்க வேண்டும் எனப் பரிந்துரைத்தது. 2. சர்க்காரியா கமிஷன் (1983): மத்திய அரசால் நீதிபதி ஆர்.எஸ். சர்க்காரியா தலைமையில் அமைக்கப்பட்டது. சரத்து 263-ன் படி மாநிலங்களுக்கு இடையேயான கவுன்சில் (Inter-State Council) 1990-ல் அமைக்கப்பட காரணமானது. 3. எம்.எம். புஞ்சி கமிஷன் (2007): 2007-ல் மத்திய அரசால் நீதிபதி மதன் மோகன் புஞ்சி தலைமையில் அமைக்கப்பட்டது.

1950 ஜனவரி 25 அன்று அமைக்கப்பட்டது (இந்நாள் "தேசிய வாக்காளர் தினம்" எனக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது). பகுதி 15-ல் சரத்து 324 முதல் 329 வரை தேர்தல் அமைப்பைக் கூறுகிறது. தலைமைத் தேர்தல் ஆணையர் மற்றும் இரு தேர்தல் ஆணையர்கள் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர். பதவிக்காலம்: 6 ஆண்டுகள் அல்லது 65 வயது வரை. குடியரசுத் தலைவர், துணைக்குடியரசுத் தலைவர், நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல்களை நடத்துகிறது (உள்ளாட்சித் தேர்தலை மாநிலத் தேர்தல் ஆணையம் நடத்துகிறது).

அரசியலமைப்பு சரத்து 280-ன் படி ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை குடியரசுத் தலைவரால் அமைக்கப்படுகிறது. மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையேயான வரிப் பகிர்வு மற்றும் மானியங்களை பரிந்துரைக்கிறது. ஆணையத்தில் ஒரு தலைவர் மற்றும் 4 உறுப்பினர்கள் இருப்பர். முதல் நிதி ஆணையத்தின் தலைவர் கே.சி. நியோகி (1951). 15-வது நிதி ஆணையத்தின் தலைவர் என்.கே. சிங் (N.K. Singh). 16-வது நிதி ஆணையத்தின் தலைவராக டாக்டர் அரவிந்த் பனகாரியா நியமிக்கப்பட்டுள்ளார்.

அரசியலமைப்பு சரத்து 148-ன் கீழ் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகிறார். டாக்டர் அம்பேத்கர் இவரை "இந்திய அரசியலமைப்பின் மிக முக்கியமான அதிகாரி" என்றார். இவர் "பொதுப் பணத்தின் பாதுகாவலர்" (Guardian of Public Purse) என அழைக்கப்படுகிறார். பதவிக்காலம்: 6 ஆண்டுகள் அல்லது 65 வயது வரை. மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் அனைத்து வரவு செலவு கணக்குகளையும் தணிக்கை செய்து அறிக்கையை குடியரசுத் தலைவர்/ஆளுநரிடம் சமர்ப்பிக்கிறார். நாடாளுமன்றத்தின் பொதுக் கணக்குக் குழுவின் (PAC) "நண்பன் மற்றும் வழிகாட்டி" எனப் போற்றப்படுகிறார்.

பகுதி 14-ல் சரத்து 315 முதல் 323 வரை மத்திய (UPSC) மற்றும் மாநில (TNPSC) அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையங்களைப் பற்றிக் கூறுகிறது. UPSC தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் 6 ஆண்டுகள் அல்லது 65 வயது வரை. மாநிலத் தேர்வாணைய (TNPSC) தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் 6 ஆண்டுகள் அல்லது 62 வயது வரை (குடியரசுத் தலைவரால் மட்டுமே பதவி நீக்கம் செய்யப்பட முடியும்).

மத்திய அளவில் பிரதமர், அமைச்சர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் அரசு அதிகாரிகளின் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்கும் அதியுயர் அமைப்பாகும். "லோக்பால்" மற்றும் "லோக் ஆயுக்தா" என்ற சொற்களை 1963-ல் முதன்முதலில் உருவாக்கியவர் டாக்டர் எல்.எம். சிங்வி. லோக்பால் மற்றும் லோக் ஆயுக்தா சட்டம் 2013-ல் இயற்றப்பட்டு 2014 ஜனவரி 16 அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது. இந்தியாவின் முதல் லோக்பால் தலைவராக ஓய்வுபெற்ற உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி பினாகி சந்திர கோஷ் (Pinaki Chandra Ghose) 2019-ல் நியமிக்கப்பட்டார். தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் 5 ஆண்டுகள் அல்லது 70 வயது வரை.

மாநில அளவில் முதலமைச்சர், அமைச்சர்கள், சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் அதிகாரிகளின் ஊழல் புகார்களை விசாரிக்கும் அமைப்பாகும். முதன்முதலில் 1970-ல் லோக் ஆயுக்தா சட்டத்தை நிறைவேற்றிய மாநிலம் ஒடிசா; ஆனால் முதன்முதலில் 1971-ல் நடைமுறையில் நிறுவிய மாநிலம் மகாராஷ்டிரா ஆகும். தமிழ்நாடு லோக் ஆயுக்தா சட்டம் 2018 ஜூலை 9 அன்று சட்டப்பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது.

1962-1964 இல் அமைக்கப்பட்ட கே. சந்தானம் தலைமையிலான ஊழல் தடுப்பு குழுவின் (Santhanam Committee) பரிந்துரையின்படி 1964 பிப்ரவரியில் மத்திய அரசால் நிறுவப்பட்டது. பின்னர் 2003-ல் நாடாளுமன்றச் சட்டத்தின் மூலம் CVC-க்கு சட்டப்பூர்வ அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டது. மத்திய ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையர் மற்றும் இரு ஆணையர்கள் குடியரசுத் தலைவரால் நியமிக்கப்படுகின்றனர். பதவிக்காலம்: 4 ஆண்டுகள் அல்லது 65 வயது வரை.

மக்களாட்சியில் வெளிப்படைத்தன்மையையும் பொறுப்புடைமையையும் உறுதி செய்ய இயற்றப்பட்டது. 2005 அக்டோபர் 12 அன்று நாடு முழுவதும் நடைமுறைக்கு வந்தது (ஜம்மு-காஷ்மீர் நீங்கலாக, தற்போது அங்கும் அமல்). விண்ணப்பித்த 30 நாட்களுக்குள் தகவல் வழங்கப்பட வேண்டும். ஒரு நபரின் வாழ்க்கை அல்லது தனிநபர் சுதந்திரம் (Life or Liberty) தொடர்பான தகவலாக இருந்தால் 48 மணி நேரத்திற்குள் வழங்க வேண்டும். விண்ணப்பக் கட்டணம் ₹10 (வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் உள்ளவர்களுக்கு கட்டணம் இல்லை).